26 jun 2019

WAT WE DOEN MET GRENZEN – “Brieven verzenden per post? Dat deden wij in Syrie niet”

Wij zijn al een tijdje druk bezig met de voorbereidingen voor ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’. Dit megagroot theaterproject toert vanaf februari 2020 door het land en is gebaseerd op het gelijknamige en veel geprezen boek van Rodaan Al Galidi. Het is een indringend en humoristisch verhaal over Semmier, die asiel aanvraagt in Nederland en van een nieuw leven droomt. Maar hij moet wachten, wachten en nog eens wachten. Negen jaar lang. Regelmatig zullen wij onze ervaringen tijdens de voorbereidingen hier met u delen. Vandaag: onze productieassistent Seeryz Jalbout.

Daar staat ze. Druk gebarend en om zich heen wijzend als een verkeersagent. En om haar heen zes statushouders die aandachtig naar haar luisteren en haar aanwijzingen volgen. Het is warm, benauwd en zweterig weer, tijdens één van de selectie avonden voor ‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’ in Verzamelgebouw ’t Klooster in de Afrikaanderwijk. Maar Seeryz blijft lachend heen en weer lopen.

De 24-jarige Seeryz Jalbout is nu ruim een maand in dienst bij WAT WE DOEN. Ze houdt zich, als productieassistent, bezig met het begeleiden van de spelersgroep van statushouders. Naast de vaste medewerkers van WAT WE DOEN, hebben we namelijk een aantal kanjers, met een vlucht achtergrond, in dienst genomen voor verschillende functies rondom het theaterproject, dat in februari in première zal gaan. En Seeryz is er één van.

“Ik help met het organiseren van de selectiedagen en ben de contactpersoon voor de spelersgroepen. Ik bel dan bijvoorbeeld iedereen na, om ze eraan te herinneren dat er een selectie dag is en doe allerlei productionele en administratieve taken.”

De van oorsprong Palestijnse, maar in Syrië geboren, Seeryz, vluchtte vier jaar geleden voor de oorlog en ellende, naar Turkije. Lopend. Vervolgens stak ze de Middellandse Zee over naar Griekenland, in een rubberen boot. Of hoe Seeryz het zelf noemt: “In een ballonbootje.” Via Mytilini, Athene en Rhodos, kwam ze uiteindelijk op Schiphol terecht. Daarna volgde een reeks verblijven in verschillende asielzoekerscentra (Ter Apel, Budel, Gilze Rijen en Alkmaar), voordat ze statushouder werd en in Amsterdam ging wonen. Haar familie woont in Deventer.

“Ik heb eerst de Nederlandse taal geleerd en het schakeljaar doorlopen. Daarna studeerde ik wiskunde en natuurkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ook heb ik Informatie, Multimedia & Management gestudeerd maar dat was niet echt wat ik wilde. Voor volgend jaar heb ik me aangemeld voor twee verschillende studies; English & Culture en Liberal Arts & Siences aan het Amsterdam University College. Ik hou van acteren en deed mee aan een theaterworkshop, en daar hoorde ik van de vacature bij WAT WE DOEN. En nu zit ik hier.”

Seeryz houdt van hard werken, maar geniet daar ook van. “Ik heb geen ervaring maar ik leer hier veel van. Ik vind het leuk om met mensen te werken en te praten. Ik hou van mensen die echt iets willen doen. En die kom ik hier tegen tijdens de voorbereidingen voor ‘Hoe ik Talent voor het leven kreeg’.”

‘Hoe ik talent voor het leven kreeg’ is niet alleen maar een theatervoorstelling. Het is een mega groot project met o.a. een Karavaan, workshops en andere randprogramma’s. Maar het is ook een project waarin we talenten een kans geven. Een project waarbij mensen elkaar ontmoeten en met elkaar kunnen netwerken. En tijdens de voorbereidingen is het voor ons al reuze interessant om te zien hoe het proces verloopt. Een reis waarbij we onderweg steeds meer leren.

Eén van de eerste taken van Seeryz was het versturen van flyers naar verschillende theaters. Gewoon per post. Tot een ieders verbazing reageerde Seeryz met de mededeling: “Brieven per post? Hoe werkt dat? Dat deden wij niet in Syrië.”


Geplaatst door

Deel dit item

Meld je aan voor de nieuwsbrief!

Wil je op de hoogte blijven van WAT WE DOEN, schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. Dan stuurt Floris je af en toe een brief over wat we doen en waarom.