Dinsdag liep ik een dagje mee met de reclassering. In heel veel trajecten speelt drugs een rol. Agressieve psychoses door overmatig drugsgebruik. Rijden onder invloed van lachgas. Huishoudelijk geweld onder invloed van drank. En om mensen te helpen bij het niet-gebruiken, moeten ze af en toe een urine test met een ruma marker doen. Dat is een drankje met een unieke samenstelling dat je een uur voor je test moeten drinken. De ‘code’ van dat drankje moet vervolgens aanwezig zijn in je urine. Mensen waren vroeger zo creatief in het bedenken van manieren om schone urine mee te smokkelen dat dit is bedacht. Zowel in de verhalen over het vervalsen van testen als over de delicten waren drugs de reden van zulk destructief gedrag, dat niet alleen de persoon zelf maar een groot deel van hun omgeving raakt.
En dan ‘milieuvervuiling’… Dat onderwerp kwam uit een gesprek met een hoogleraar die me wees op het verschil in aandacht voor de opsporing van drugs en voor de gevolgen van alle dumpingen en lozingen voor het milieu. Het is toch vaak: eerst gaan we ervoor zorgen dat we de boeven pakken en dan kijken we misschien nog eens verder. Ik had er nog niet eerder zo naar gekeken, maar hoe kan je die effecten van een biljoenenindustrie negeren?
Ik ben nog lang niet klaar met dit onderzoek.
